Copyright @ 2008 Business Center Group. All right Reserved

 Home WebTalk OurService: Public Training  In-house Training  Book  Mailing Other 

 ข่าวเด่น  งานด่วน  บทความ  แง่คิดดี ๆ  ปชส. หน่วยงานฟรี  พบเพื่อนใหม่  Web Link 

ขอขอบพระคุณผู้ส่ง forward Email ที่สถาบันฯ ได้รับจากท่าน

Fw: อันตรายห้ามวางจานอาหารจองโต๊ะที่ Food Center

นางผาสุก อายุ ๒๘ ปี เข้าไปจับจ่ายซื้อของที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง
เมื่อรู้สึกหิว จึงแวะที่ศูนย์อาหารของห้าง ที่นั่นมีผู้คนพลุกพล่าน
เธอจึงไม่ทันสังเกตถึงสายตาประสงค์ร้ายสองคู่กำลังจับจ้องตนเองอยู่โดย
มีเครื่องประดับมีค่าบนตัวเป็นเป้าหมาย

ผาสุกทิ้งอาหารไว้บนโต๊ะเพื่อไปซื้อเครื่องดื่ม จึงเป็นโอกาส
ของคนร้ายที่จะลงมือปฏิบัติการ จริยา(นางนกต่อ) 1 ในแก็งฟ้าสฟู้ด
ซึ่งนั่งห่างออกไปไม่ไกลนักรีบเดินมาที่โต๊ะของผาสุกทำทีเป็นหยิบทิชชูบนโต๊ะ
ด้วยความรวดเร็วแอบเทยานอนหลับอย่างแรง ใส่ลงไปใน
อาหารที่ผาสุกวางทิ้งไว้ แล้วทำทีเป็นเดินเลือกซื้ออาหารตามร้าน
ผาสุกกลับมาที่โต๊ะพร้อมน้ำดื่มและเริ่มต้นรับประทานอาหาร ขณะที่จริยาก็หาที่นั่งที่ใกล้ที่สุด....ทำทีดื่มน้ำ

ตอนนั้นไม่ได้สงสัยอะไร ที่ผู้หญิงคนนั้นเขามานั่งใกล้ๆ เพราะ Food Center มันก็เป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว
อีกอย่างเห็นว่าเขาเป็นผู้หญิงด้วยกัน ' ผาสุกให้การกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ
เพียงเวลาไม่นานที่ผาสุกรับประทานอาหารผสมยานอนหลับเข้าไป
เธอก็เริ่มง่วงและมึนศีรษะ และนั่นคือโอกาสของแก็งมิจฉาชีพ

จริยาตรงรี่เข้าไปทันที ' ขอโทษคะ คืออยากจะถามว่าแผนกเครื่องสำอางนี่อยู่
ชั้นไหน ' ผาสุกพยายามตั้งสติแต่ความง่วงมึนงงมันก่อตัวขึ้นรวดเร็วจนควบคุมไม่ได้
' คุณเป็นอะไรไปคะ...ไม่สบายหรือคะ ' จริยารีบเข้าประคองผาสุกให้ลุกขึ้น
ซึ่งเธอก็หมดแรงจะขัดขืน ' ฉันจะพยุงไปนะคะ สงสัยต้องไปโรงพยาบาลแล้วล่ะค่ะ ' จริยา (นกต่อ)
ประคองกึ่งลากผาสุกออกไปจากบริเวณนั้น โดยมีสายตาหลายคู่จ้องตามไป แต่ไม่มีใครสงสัย
เพราะภาพที่เห็นทำให้คิดว่าผู้หญิงคนหนึ่งไม่สบายและเพื่อนกำลังพาออกไปเท่านั้น
ไม่มีใครสังเกตก่อนหน้านี้ว่าใครเป็นใคร มาคนเดียวหรือมากับใคร
นอกจากมิจฉาชีพเท่านั้น! ผาสุกให้การกับเจ้าหน้าที่ตำรวจต่อไปว่า
' ตอนนั้นเท่าที่จำได้ก็คือรู้สึกมึนงง เวียนหัว คล้ายจะเป็นลม หนังตามันจะปิดซะให้ได้

ฉันพยายามสู้กับมัน พยายามจะไม่หลับ แต่ก็ไม่มีแรง รู้แต่ว่ามีคนประคอง '
จริยานางนกต่อพยายามพยุงเหยื่อที่ใกล้หมดสติไปยังจุดนัดพบ ซึ่งที่นั้นไกรสร
สมาชิกร่วมแก็งทำทีเป็นคนขับวินรถจักรยานยนต์รับจ้าง คอยท่าอยู่แล้ว ไกรสรตะโกนถาม ' มอเตอร ์ไซค์มั้ยพี่ '
จริยารีบตอบ ' ไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด ' เพียงเท่านี้ก็ขจัดความสงสัยของคนรอบๆ ไปได้
แล้วจริยาก็พยุงผาสุกขึ้นรถจักรยานยนต์ซ้อนสามไปด้วยกัน (บางแก็งก็เป็นรถโดยสารประเภทอื่น)

แน่นอน คนร้ายมิได้นำเธอส่งโรงพยาบาล
แต่กลับพาไปยังบ้านพักของตนเองที่ถนนลาดหญ้า เขตคลองสาน
เมื่อมาถึงผาสุกพยายามลืมตามองรอบๆ
ก่อนจะอาเจียนออกมาจนหมด สองมิจฉาชีพรีบประคองผาสุกเข้าไปภายใน

มงคลหัวหน้าแก็งซึ่งรออยู่แล้ว ละลายยานอนหลับให้หญิงสาวดื่มอีก
แต่คราวเธอปัดป้องจึงถูกจับกรอกแทน ทั้งคู่ช่วยกันปลดทรัพย์ จริยา(นางนกต่อ)

หยิบกระเป๋าสตางค์ของผาสุกออกดูบัตรประชาชน
' อยู่ไหน ' เสียงมงคลถาม ' แถวเยาวราช ' จริยาตอบ มงคลพยักเพยิกให้จริยาออกไป
แล้วจัดการปลดกระดุมเสื้อผาสุก   หมายจะข่มขืน ซึ่งพวกมันมักจะทำเป็นประจำภายหลัง

จากรูดทรัพย์แล้ว แต่ครั้งนี้เหยื่อไม่มีท่าทีจะหมดสติ   เอาง่ายๆ

' ที่ฉันจำสถานที่ได้ เพราะฉันเคยไปมาก่อน และ
คงเป็นเพราะฉันอาเจียนออกมาหมดด้วย '
ผาสุกให้การต่อไป ' ตอนที่มาถึงบ้านคนร้าย ก็พยายามสำรวจว่าเราอยู่ที่ไหน
รู้สึกว่ามันผิดปกติแล้ว แต่ไม่มีแรง พวกมันเอาน้ำมาให้กิน แต่คิดว่าเป็นยานอนหลับอีก  
ไอ้คนที่เป็นหัวหน้าพยายามลวนลาม ฉันเลย
รวบรวมสติขัดขืน มันก็คงร้อนตัว ' เมื่อเห็นว่าเหยื่อยังมีสติ
คนร้ายจึงรีบร้อนพาเหยื่อออกจากบ้านโดยเร็ว คราวนี้ด้วยรถแท๊กซี่ซึ่งเป็นพวกเดียวกัน
นำเธอไปทิ้งไว้ไม่ไกลจากบ้านของเธอเอง
' ตอนนั้นฉันเกือบจะไม่ได้สติแล้ว แต่ยังจำได้ว่าเป็นซอยบ้าน
จึงพยายามเดินไปให้ถึง พอถึงบ้าน   ก็หลับเป็นตายเลย '